Jak podawać lekarstwa choremu dziecku?
Niewiele dzieciaków przebrnie przez pierwszy rok życia, w ogóle nie chorując i nie potrzebując ani razu lekarstwa. O lekarstwach przepisywanych lub tylko zalecanych przez lekarza musisz wiedzieć znacznie więcej niż tylko to, w jakiej aptece je kupić. Aby mieć pewność, że leczenie będzie odpowiednie trzeba zadawać pytania i uzyskiwać sprecyzowane odpowiedzi. Możesz je otrzymać od lekarza prowadzącego, od farmaceuty w aptece, albo z ulotki dołączonej do opakowania leku. Jeśli słuchasz ich z płaczącym dzieckiem na ręku rezultat może być różny. Jest jednak kilka żelaznych zasad, które musisz przestrzegać, kiedy podajesz dziecku preparaty. Lekarstwa maja za zadanie leczyć, ale jeśli podasz je nieumiejętnie mogą wyrządzić więcej szkody niż pożytku. Dlatego tak ważne jest przestrzeganie zasad.
Nie podawaj żadnych lekarstw nie przepisanych przez lekarza, nawet ogólnie dostępnych, dziecku, które nie ukończyło trzeciego miesiąca życia.
Upewnij się, że nie minęła data ważności leku. Nie stosuj preparatów przeterminowanych lub o zmienionej barwie, zapachu czy też konsystencji. Przeterminowane leki starannie owiń i wyrzuć.
Dokładnie odmierz ilość leku przepisaną przez pediatrę, a w wypadku leków dostępnych bez recepty, ściśle przestrzegaj informacji podanej na opakowaniu. Pamiętaj, że dzieciom, które nie ukończyły drugiego roku życia podaje się lekarstwo nie według wieku, ale według ciężaru ich ciała. Ważne zatem, byś wiedziała, ile dokładnie waży twoje dziecko. Aby zaaplikować dziecku lekarstwo możesz wykorzystać łyżeczki, zakraplacze, plastikowe strzykawki i kubeczki zaopatrzone w miarkę (zazwyczaj, możesz je nabyć w aptece. Pomocne to jest w prawidłowej aplikacji leku. Nie należy używać łyżeczek kuchennych, gdyż mają one różną wielkość i głębokość i mogą odmierzyć nieprecyzyjnie ilość leku.
Aby wiedzieć, kiedy dziecko przyjęło ostatnią dawkę leku, zapisz dokładnie, o której godzinie je podałaś na jakiejś kartce i powieś w widocznym miejscu – na przykład na drzwiach lodówki lub nad blatem do przewijania.
Możesz również prowadzić zapisy w podręcznym notesie, zawierającym informacje na temat dziecka. Notatki zminimalizują ryzyko przypadkowego pominięcia lub powtórzenia dawki. Nie należy się martwić niewielkim opóźnieniem, które było spowodowane drzemką dziecka, ale trzeba się postarać wyrównać odstępy czasowe następnym razem.
Sprawdź na opakowaniu sposób przechowywania. Niektóre lekarstwa powinny być przechowywane w lodówce lub w chłodnym miejscu, inne należy wstrząsnąć przed użyciem. Zastosuj się do tych zaleceń.
Jeżeli zauważasz sprzeczność pomiędzy zaleceniami otrzymanymi od lekarza lub w aptece a instrukcją na opakowaniu, jeszcze przed podaniem leku zadzwoń do lekarza lub apteki, by wyjaśnić nieścisłości.
Nawet, jeśli jesteś absolutnie pewna, że trzymasz w ręku odpowiednia butelkę, przeczytaj nazwę leku przed podaniem go dziecku. Jeśli podajesz dawkę leku w nocy, pamiętaj, aby włączyć światło i sprawdzić, jaki lek trzymasz w dłoni.
Bez zgody lekarza nie podawaj dziecku lekarstwa, które było przypisane dla jego rodzeństwa lub kogoś innego. Bez konsultacji z lekarzem nie używaj też leków zapisanych dziecku podczas ostatniej choroby.
Nie podawaj dziecku lekarstwa na leżąco, gdyż może się zakrztusić, albo udusić. Podnieś lekko jego główkę, a starszaka – posadź.
Nie dodawaj leku do butelki z soczkiem czy mieszanka mleczną, chyba że lekarz tak zaleci. Dziecko może nie wypić całej zawartości butelki, a przez to nie przyjąć całej dawki leku. Poza tym kwas zawarty w sokach owocowych osłabia działanie niektórych lekarstw.
Bez porozumienia z lekarzem nie skracaj okresu podawania antybiotyku, nawet, jeżeli wydaje ci się, że dziecko jest już zupełnie zdrowe. Przedwczesne odstawienie lekarstwa może skutkować szybkim nawrotem choroby.
Jeżeli wystąpią objawy braku tolerancji na dany lek, chwilowo przestań go podawać i bezzwłocznie skontaktuj się z lekarzem.
Nie podawaj leku przez dłuższy okres niż zalecił to lekarz ani nie podejmuj decyzji o przerwaniu kuracji bez jego zgody
Nazwę każdego podanego leku, chorobę oraz okres podawania i wszystkie skutki uboczne, które miały miejsce podczas dawkowania leku, zapisz w specjalnym dzienniczku dziecka, by móc się tymi informacjami posiłkować w przyszłości.
A w jaki sposób Ty dawałaś sobie radę z chorobą swojego dziecka. Byłaś wzorową matką, czy traciłaś czasami zimną krew. Może masz jakieś sprawdzone sposoby na to, jeśli dziecko nie chce przyjmować niedobrego lekarstwa.
Pamiętam, że najgorzej było, kiedy mój synek miał kilka tygodni i dostał ataku kolki. Lekarz przypisał nam wtedy lekarstwo, które miało mu pomóc. oczywiście do opakowania nie było aplikatora przeznaczonego do podawania leku małym dzieciom. Kiedy podaliśmy lekarstwo na łyżeczce, synek nagle się zachłysnął i strasznie zaczął kaszlać. Poczerwieniał i myślałam, że zaraz się udusi. Przeżyliśmy z mężem chwile grozy. na szczęście wszystko skończyło się dobrze. Ale od tamtego pamiętnego dnia zawsze zwracam uwagę, czy lekarstwo posiada miarkę i aplikator dostosowany do potrzeb małego dziecka. na własny użytek kupiłam w aptece specjalną strzykawkę -dozownik i jeśli jakiś medykament nie ma swojego miernika i aplikatora, podaję je za pomocą własnego. trzeba przyznać,że maluch, który dostaje lekarstwo wstrzyknięte do buźki łatwiej je połyka, bo nie czuje tak bardzo jego smaku.
ja również miałam kłopoty z aplikacją preparatów przypisanych przez lekarza. okazało się, że dziecku nie smakuje zupełnie lekarstwo i po prostu wypluwało je. w ten sposób nie wiedziałam, czy podałam maluchowi odpowiednią porcję, czy tez nie. najlepszym rozwiązaniem zatem było mieszanie tego z płynem. za namową pediatry spróbowałam dodawać lekarstwo do porcji mleka, która malec dostawał rano i wieczorem. to prawie załatwiło problem, ponieważ mleko zabiło zapach i smak lekarstwo, a dzięki temu, że mały nie wyobrażał sobie nocy i dnia bez swojego mleczka, ja miałam pewność, ze lekarstwo na pewno jest przyswojone w całości. polecam ten sposób tym mamom, które maja podobny problem.