Podsuwaj dziecku słowa. Rozwijaj strukturę użyta przez dziecko, a mały wkrótce będzie mówił więcej. Gdy twierdzi, że to ładny domek, ty dodaj, że to ładny domek i bardzo duży. Spójrz jak wysoko sięga do nieba.

Bądź konkretna i precyzyjna. Wyrażaj się możliwie jasno i precyzyjnie. Gdy chcesz pokazać dziecku kotka zmykającego w pośpiechu na drzewo, nie mów po prostu spójrz, a raczej: „Spójrz, widać białego kotka, który wspina się na drzewo. Może goni jakiegoś ptaszka.”
Opisuj świat. Ubarw świat swojego dziecka używając przymiotnika. Nie mów krótko jest piesek, a raczej:” jest mały, brązowy piesek o kudłatej sierści. Ma na sobie śliczną czerwoną obrożę”

Używaj trochę bardziej złożonych zdań. O ile rozsądne było zwracanie się do dziecka prostymi słowami, gdy było małe, o tyle nadszedł czas, by prowokować je do rozumienia nieco bardziej złożonych struktur, dwu lub trzyczęściowych poleceń , czasowników w czasie przeszłym oraz zaimków. Nadal jednak mów wyraźnie i donośnie, bądź zawsze gotowa powtórzyć to, co za pierwszym razem nie dotarło do malca.

Nie przestawaj konwersować. Nawet jeśli twoje dziecko nie mówi jeszcze zdaniami , potrafi zrozumieć, dodać coś i brać w końcu w pełni udział w rozmowie z tobą. Rozmawiajcie o wydarzeniach, które miały już miejsce, które właśnie się odbywają i tych zamierzonych na przyszłość. W drodze do domu, wracając z placu zabaw, porozmawiaj o minionej przygodzie: pamiętasz ten zamek z piasku, który zbudowałeś w piaskownicy, ten błękitny ptaszek, który się pluskał w kałuży był naprawdę śliczny. Przy obiedzie możesz porozmawiać z dzieckiem o tym, jak wspaniale rano bawiło się z kolegą i jak to będzie po południu robić wydzieranki i naklejać je na papier. Czekając na autobus, porozmawiaj z dzieckiem o ludziach jeżdżących samochodami – dokąd jadą, skąd wracają. Choć udział malca w tych rozmowach może być na początku bardzo skromny –jedno lub dwa słowa –nie będziesz z pewnością czekała długo na autentyczną wymianę zdań.

Ciągle zadawaj pytania. Zadawanie dziecku pytań jest skutecznym sposobem na rozwijanie umiejętności mówienia. Zadawaj pytania aktywizujące słownictwo malca, a nie pytania wymagające odpowiedzi tak lub nie. Jak myślisz, dlaczego ten dzidziuś się śmieje. Jeśli malec nie potrafi jednak odpowiedzieć, nie frustruj go.

Czytaj, czytaj, czytaj. Czytanie dziecku uczy języka, no i jest również przyjemnością, która dodatkowo rozwija wyobraźnię.

Baw się w gry słowne. Za wcześnie, co prawda na bardzo skomplikowane gry słowne, ale w sam raz na zabawę w co to jest. Zasady są proste. Gdy czytasz książkę z obrazkami, zatrzymuj się czasami i prowokuj dziecko do identyfikowania poszczególnych przedmiotów na stronie, którą czytasz. Nie zatrzymuj się jednak niezbyt często, by malec nie stracił wątku. Gdy dziecko utknie lub udzieli błędnej odpowiedzi, pomóż mu, a nie krytykuj. Możesz też zagrać w co ono robi? Co robi dziecko w kołysce? Albo pies z kością? Wypróbuj także zabawę, co dalej się dzieje? – zanim przewrócisz stronę, zachęć malca do zgadywania, jak potoczy się dalej historia. Gdy dziecko nie wie, co powiedzieć, podsuń mu kilka możliwości. Inną jeszcze zabawa stymulującą rozwój mowy jest zabawa w przyimki, do której potrzebna jest jakaś małą zabawka i niewielkie pudełko. Sprawdzi się nawet to po butach, by zademonstrować obecne położenie zabawki.

Wprowadzaj litery alfabetu. Żeby alfabet nie był czymś zupełnie nowym w momencie, gdy zacznie się nauka czytania i żeby uczyć dziecko poprawnej wymowy, zaśpiewaj mu piosenkę o literach, poczytaj książki ilustrujące alfabet. Zacznij od liter, które zaczynają znane dla twojego dziecka słowa. Napisz imię dziecka na drzwiach jego pokoju i zacznijcie razem szukać innych słów zaczynających się na ta samą literę. Nie naciskaj jednak za bardzo na naukę liter. Zdaj się raczej na zainteresowania dziecka w tym względzie.
Nie udzielaj lekcji gramatyki. Dziecko dużo lepiej się uczy poprawnych struktur gramatycznych słuchając twojej wymowy niż nieustannego poprawiania błędów. Sama przestrzegaj zasad, ale nie narzucaj ich maluchowi. Na razie po prostu pozwól słowom płynąc w sposób naturalny – również błędom. Za parę miesięcy maluch będzie mistrzem w posługiwaniu się nie tylko słownictwem, ale również gramatyka.
A jak u was odbywała się lekcja nauki pierwszych słów i zdań. Kiedy wasze pociechy powiedziały pierwsze słowo i jak nauczyły się mówić. Czy mówią chętnie i na każdy temat, czy raczej są małomówne? Podzielcie się swoimi spostrzeżeniami.

Krok 1

Po pierwsze należy stworzyć dziecku pewien rytuał zasypiania i twardo się go trzymać przynajmniej przez jakiś czas. Najlepszym przygotowaniem dziecka do snu jest wykąpanie go. Do takiej kąpieli warto dodać kilka kropel lawendy, która ukoi skołatane dziecięce nerwy, rozluźni mięśnie i napięcie i przyniesie błogi spokój. W czasie kąpieli dziecko może się jeszcze pobawić zabawkami kąpielowymi, na przykład lubioną kaczuszką. Po kąpieli należy wykonać wszystkie czynności pielęgnacyjne, posmarować skórę dziecka balsamem, wyczesać włoski, dać butelkę z mlekiem do picia. Najlepiej, żeby było ciepłe, wtedy dziecku będzie lepiej zasnąć. Maluchowi warto również przeczytać jakąś bajeczkę na dobranoc lub opowiedzieć wierszyk. Właściwie nie ma to znaczenia. W łóżeczku powinna znaleźć się również jego ulubiona przytulanka, wtedy maluch będzie miał poczucie, że nie jest zupełnie sam. To naprawdę nie ma znaczenia, jaki jest rytuał. Ważne, by działał on na dziecko kojąco, nie pobudzał jego wyobraźni, a ty byś był w nim konsekwentny.

Krok 2

Czasami, kiedy dziecko od małego ma swoja ulubioną Przytulankę, rodzice mają ułatwione zadanie, ponieważ maluch bawi się z nią i zasypia. Może to być na przykład pluszowy miś, którego można potarmosić za uszko, albo ulubiona szmaciana lala, do której lubi się przytulać. Zaopatrzony w “przytulanki” maluch spokojnie zasypia. Jeśli jednak twoje dziecko nie ma ulubionej zabawki do spania, może mu ją dać i przekonać, że będzie to jego najlepszy przyjaciel do snu. W tym celu przyda się pluszowy misiek lub piesek, albo maskotka z ulubionej bajeczki. Można również wykorzystać miękki kocyk bez którego dziecko nie będzie potrafiło zasnąć. Najważniejsze, by dziecko zaakceptowało zabawkę i chciało z nią spać.

Krok 3

Połóż dziecko do łóżeczka, kiedy jest śpiące, ale wciąż jeszcze świadome. Jest to bardzo ważne, ponieważ twoje dziecko musi sobie zdawać sprawę, dlaczego się znalazło w takim miejscu. Jeśli położysz śpiącego malucha do łóżeczka, a on w środku nocy się przebudzi na pewno się przestraszy i zareaguje płaczem, a ty znowu będziesz musiała do niego przyjść. Jeśli natomiast znajdzie się w łóżeczku zanim zapadnie w sen będzie wiedziało, po się tu znalazło. Oczywiście na początku możesz zostać z dzieckiem, głaszcząc je, czy nucąc kołysanki, dopóki nie zaśnie. Z czasem jednak zacznij odchodzić od tego rytuału, gdyż dziecko powinno nauczyć się zasypiać samodzielnie, wtedy twoja rola przy jego zasypianiu będzie ograniczona do minimum. Tak uspane dziecko, nawet, jeśli przebudzi się w nocy, na pewno nie wpadnie w panikę, tylko przytuli się do swojego kocyka i na powrót zapadnie w sen.

Krok 4

Jeśli Twoje dziecko płacze w momencie wkładania go do łóżeczka, kiedy jeszcze nie śpi, musisz to jakoś przetrzymać. Eksperci od usypiania podają, że jest kilka sposobów na to, aby dziecko zasypiało samodzielnie. Niektórzy eksperci doradzają, aby pozostawić dziecko samo w pokoju i natychmiast go opuścić jak tylko dziecko znajdzie się w łóżeczku. Inni radzą, by wychodzić z pokoju, ale wracać do malucha w regularnych odstępach czasu ( na przykład co pięć do dziesięciu minut, codziennie wydłużając ten czas), mówić do niego cicho, pogłaskać dziecko delikatnie(ale nie wyciągając go z łóżeczka!). A następnie opuścić pokój. Musisz zdecydować, które podejście jest najlepsze dla Ciebie i Twojego dziecka. Na początku nie będzie to łatwe ani dla ciebie, ani dla twojego dziecka, ale z czasem maluch się przyzwyczai, a ty będziesz miała w końcu wieczory dla siebie.

Krok 5

Jeśli dziecko się budzi w nocy i płacze, idź do niego, ale nie bierz go na ręce. Jeśli płacze, bo ma mokro, to szybko zmień pieluchę, pogłaskaj malucha i opuść pokój, jeśli problemem jest głód, nakarm go, pozwól, by mu się odbiło i odłóż do łóżeczka. Możesz chwilę posiedzieć z dzieckiem, ale najlepiej, jeśli od razu wyjdziesz. Powtórz proces co dziesięć minut lub więcej, dopóki nie przestanie płakać i nie zaśnie sama. Dziecko musi wiedzieć, że nie stanie mu się nic złego i że jest bezpieczne, wtedy na pewno spokojnie zaśnie.

Krok 6

Jeśli wytrzymasz i się nie poddasz przez około tydzień, twoje dziecko na pewno codziennie będzie budziło się coraz rzadziej, a w końcu prześpi spokojnie całą noc, a ty wstaniesz rano wypoczęta i nareszcie będziesz mogła cieszyć się z bycia rodzicem. Nie na długo niestety, bo bycie rodzicem to ciągłe wyzwania.
A może masz własne sposoby na to, by nauczyć dziecko samodzielnego zasypiania. Podziel się nimi z innymi matkami, które maja problem, a na pewno będą ci bardzo wdzięczne za radę i nareszcie wyspane.

Dzieci, które w dziesięciopunktowej skali uzyskują od 7 do 10 punktów, urodziły się w stanie dobrym i bardzo dobrym i najczęściej wymagają tylko niewielkiej, podstawowej, poporodowej opieki medycznej: te, które otrzymały od 4 do 6 punktów, są w stanie średnim i mogą potrzebować jakiś zabiegów reanimacyjnych. Te, które otrzymały w badaniu mniej niż cztery punkty, są w stanie bardzo złym i wymagają natychmiastowej pomocy lekarskiej , najczęściej na oddziale intensywnej terapii. Badania wykazują, że nawet dzieci, u których słabo wypadł test Apgar w piątej minucie życia, rozwijają się normalnie i zdrowo.

Jeśli chodzi o noworodki to matka natura pomaga im znacząco –wyposaża je bowiem we wrodzone odruchy. Które mają za zadanie ochronić te szczególnie bezbronne istotki (nawet gdyby instynkty rodzicielskie rodziców jeszcze nie działały. Niektóre są spontaniczne, inne stanowią reakcję na pewne sytuacje. Jedne maja na celu ochronić dziecko w sytuacji zagrożenia (na przykład dziecko będzie ściągać wszystko, co zakrywa twarz –odruch ten ma zapobiec przypadkowemu uduszeniu się.) inne maja sprawić, by noworodek został dobrze nakarmiony (poszukiwanie sutka). I choć wiele z tych odruchów ma znaczenie w walce o przetrwanie, niektóre zdradzają także bardziej subtelne zmysły. Weźmy na przykład odruch szermierza – choć niemowlęta raczej nie są wyzywane na pojedynek, niektórzy uważają , że przyjmują tę szermierska postawę, aby nie stoczyć się z ciała matki.

Kolejnym odruchem jest odruch Moro. Duża wrażliwość na wszelkie bodźce wywołane zmianą położenia ciała (huśtanie,wstrząsy ) oraz silne bodźce dźwiękowe. Noworodek może się wzdrygnąć, energicznie wyprostować ręce i nogi.Następnie następuje naprężenie się, wygięcie plecy w łuk i odchylenie główki do tyłu, potem dziecko przyciąga ręce do klatki piersiowej i zaciska dłonie w piąstki. Ten odruch towarzyszy dziecku do ukończenia 4-6 miesiąca życia.

Innym odruchem jest odruch Babińskiego. Jeżeli delikatnie dotykamy stopy noworodka od pięty do palców, palce wyprostowują się i naprężają, a stopa wykrzywia się do środka. Czas trwania tego odruchu wacha się od sześciu miesięcy do dwóch lat. Potem palce stopy, jak u dorosłego podwijają się.

Następnym odruchem jest odruch Rootinga. Noworodek, którego policzek zostanie delikatnie dotknięty przez jakiś przedmiot w okolicach policzka, odwraca swoją główkę w stronę bodźca, otwiera buzię i jest gotowe do ssania. Odruch ten pomaga dziecku w zlokalizowaniu piersi lub butelki, czyli źródła pokarmu. Ten odruch zanika, kiedy dziecko kończy cztery miesiące, ale może się jeszcze pojawiać, w czasie snu dziecka.

Odruch chodzenia i stawiania kroków, polega na tym ,że na płaskim podłożu, noworodek, który jest ujęty pod pachy, stara się podnieść jedną nogę i wystawić ją do przodu. Następnie robi to samo z drugą nóżką. Ten odruch najlepiej jest widoczny w czwartej dobie życia dziecka i naśladuje prawdziwe chodzenie. Oczywiście odruch potem zanika (najczęściej w okolicach drugiego miesiąca życia). Oczywiście ten odruch nie świadczy o tym, że dziecko będzie szybko chodziło.

Odruch ssania. Dziecko zacznie odruchowo ssać, jeśli coś, na przykład brodawka – dotknie jego warg. Ssanie odruchowe zanika około czwartego miesiąca, kiedy to jego rolę przejmuje ssanie ochotnicze.

Odruch chwytania. Kiedy przyciśnie się czubek palca do wewnętrznej strony dłoni dziecka, dłoń natychmiast się zaciska, jak gdyby dziecko chciało chwycić palec. Ciekawostka może być fakt, że chwyt może być tak mocny, jak gdyby maluch chciał się podnieść za pomocą uścisku dłoni. . nie należy jednak tego próbować w warunkach domowych samodzielnie. Ten sam odruch sprawia, że dziecko próbuje zamknąć nawet stopę, jeśli napotka dotyk na swojej drodze. Odruch uruchamia się około trzeciego miesiąca życia i zanika, kiedy dziecko kończy pół roku.

Skurcz mięśni szyi inaczej nazywany odruchem szermierza. Położone na plecach niemowlę przybiera pozycję szermierza – głowę układa na bok, ręka i noga pozostają po tej samej stronie wyprostowane, a pozostałe kończyny zgięte. Odruch może się pojawić zaraz po urodzeniu, może troszeczkę później, na przykład koło drugiego miesiąca życia, natomiast zanika, kiedy dziecko kończy sześć miesięcy.

Możesz sprawdzać te odruchy, czy występują u twojego dziecka dla zabawy lub z czystej ciekawości, lecz trzeba być świadomym tego, że nie jesteśmy lekarzami i wyniki nasze mogą się jednak różnic, od tych, które przeprowadzi sam lekarz lub osobę odpowiednio wyszkoloną. Reakcje na te bodźce mogą być osłabione, kiedy dziecko jest głodne albo zmęczone. Spróbuj podjąć próbę innego dnia, a kiedy ci się nie powiedzie, nie poddawaj się lub wspomnij o tym pediatrze na najbliższej wizycie. On na pewno już zbadał dziecko, ale na twoją prośbę może to uczynić jeszcze raz.

A ile punktów dostało twoje dziecko po urodzeniu, czy miało wszystkie odruchy prawidłowe i czy rozwija się zgodnie z harmonogramem?

Zdarza się, że problemy nasilają się, kiedy gwałtownie ruszamy lub hamujemy. Wymiotom sprzyja również zapach spalin wydobywający się z przepełnionego zbiornika, zbyt miękkie siedzisko, zbyt dobre amortyzatory, a przede wszystkim patrzenie przez okno na szybko zmieniający się za nim krajobraz. Mimo iż problem jest poważny, jest kilka sposobów, które mogą nam pomóc w pokonaniu trudności związanych z podróżowaniem.
Stres sprzyja chorobie lokomocyjnej. Zatem zanim jeszcze wsiądziecie do samochodu, postarajcie się wyciszyć i uspokoić. Wasze dziecko, które zobaczy, że nic was nie denerwuje i macie dobry humor, zapewne zareaguje w ten sam sposób, a spokojnemu dziecku łatwiej przyjdzie przetrwać podróż i jest szansa, że nie zwymiotuje po drodze.

Pamiętaj, że sprzeczne sygnały, przesyłane do ucha środkowego w pływają na małego podróżnika fatalnie. Z jednej strony organizm znajduje się w spoczynku, z drugiej strony bodźce wzrokowe sugerują, że znajduje się w ciągłym ruchu. Warto zatem trochę zniwelować te różnice ustawiając fotelik malca w centralnym miejscu tylnego siedzenia. Maluch nie będzie miał łatwego dostępu do bocznej szyby, natomiast odległy horyzont, stały punkt sprawi, że dziecko poczuje się o niebo lepiej. Pozwólcie zatem dziecku zza waszej głowy oglądać świat. Oczywiście czasami pojawia się problem z zamocowaniem fotelika, ale na ten czas można go zamontować na centralnym pasie.

W czasie jazdy warto zadbać, by w samochodzie panowała atmosfera świeżości. Nie osiągniemy jej zapewne stosując odświeżacze powietrza. Można natomiast włączyć klimatyzację, która nieco ochłodzi powietrze w samochodzie, a w przypadku jej braku, warto uchylić nieco okno. Świeże powietrze z zewnątrz, na parę chwil odwróci uwagę malucha od niedogodności podróży.

Nic tak nie odwraca uwagi od problemu, jak dobra zabawa. Jeżeli masz taka możliwość i nie kierujesz samochodem, zajmij miejsce obok dziecka. Zabierzcie z domu w podróż jakąś ciekawą grę lub kilka pacynek, które posłużą wam do stworzenia własnego teatrzyku i opowiedzenia wspaniałych historii. Jeśli nie macie niczego pod ręką, można pograć w łapki lub pośpiewać piosenki. Warto również pobawić się w zgaduj – zgadula. Jeżeli jednak jesteś w tej trudnej sytuacji, że podróżujesz z dzieckiem sama, to warto zaopatrzyć się w płyty CD, na których nagrywane są bajeczki dla dzieci do posłuchania. Możesz wtedy zachęcić dziecko, by zamknęło oczy i wyobraziło sobie opowiadaną historię. Nigdy, będąc w takiej sytuacji, nie dawaj dziecku niczego do czytania, ani do grania, ponieważ przy chorobie lokomocyjnej nie powinno się koncentrować wzroku na bliskim celu. Natomiast taka historia opowiadana przez dobrego lektora, może okazać się wybawieniem z kłopotów. Po pierwsze odwróci uwagę od jazdy, a zamknięte oczy pomogą w czasie mdłości.

Wybierając się w podróż pamiętaj, by nigdy nie wsiadać do samochodu o pustym żołądku. Wiadomo, że rodzice wychodzą założenia, że jeżeli ich dziecko nie będzie miało nic w brzuszku, to nie będzie miało również czym wymiotować. Jest to tylko prawda połowiczna. Głodny organizm jeszcze bardziej skupia się na sobie, dlatego warto wsiadając do samochodu przekąsić lekkie śniadanko. Może to być kilka biszkoptów lub małe jabłko. W czasie jazdy starszakowi na pewno pomoże żucie gumy do żucia lub ssanie cukierka. Wybrać powinno się taki, który ma zdecydowany smak i aromat. Nie powinny być to również mdłe rzeczy. Warto wypróbować coś na bazie mięty, imbiru, lub z kwaśną nutą. W czasie jazdy również warto robić postoje na małe co nieco. Wybierając się na coś do jedzenia powinno się jednak wybierać mądrze i z głową. Należy unikać potraw tłustych i fast foodów. Lepiej zamówić makaron, niż hamburgera i frytki. Do picia warto zamówić niegazowaną wodę mineralną, a zrezygnować powinno się ze słodkich napojów gazowanych. Na większe problemy dobrze robi również lekko osłodzona koperkowa herbatka. Warto również wykorzystać napar z korzenia imbiru lub przyrządzić herbatkę imbirową. Niestety, wadą imbiru jest to, że dzieciaki niechętnie go przyjmują.

Jeżeli mamy przewidzianą podróż na kilka godzin, to pamiętajmy o częstych postojach, nie tylko wtedy, kiedy maluch komunikuje, że źle się czuje (wtedy może okazać się, ze jest trochę za późno) , ale nawet wtedy, kiedy zaczyna komunikować, że coś jest nie tak. Jeżeli można zatrzymać się od razu, należy to zrobić, jeżeli jednak warunki drogowe nie pozwalają na to, można dziecko poprosić, by zamknęło oczy i spróbowało coś sobie wyobrazić. Oczywiście zatrzymać się i tak trzeba najszybciej jak się da, ale może pozwoli to na chwilowe opanowanie sytuacji. Kiedy tylko nadarzy się okazja do postoju, pozwól dziecku wysiąść i pooddychać świeżym powietrzem. Jeżeli jest to możliwe niech się połozy. To znacznie szybciej pozwoli mu dojść do siebie.

W każdej podróży, z dzieckiem z chorobą lokomocyjną przyda się na pewno tak zwany zestaw awaryjny. Na wypadek wymiotów, powinny się w nim znajdować papierowe lub plastikowe torebki, woda w butelce, najlepiej gazowana, żeby można było przepłukać usta, ale również taka, która posłuży do opłukania , nawilżane chusteczki, papierowe ręczniki, zestaw na zmianę, czyli dodatkowe ubranie, a także dodatkowy pokrowiec na fotelik. To wszystko powinno się znaleźć w zasięgu reki, jeżeli tylko będzie sygnalizowało wymioty. Jeśli nie uda się zapobiec wymiotom ten zestaw sprawi, że sytuacja nie będzie może tak bardzo dramatyczna. Gdyby jednak tak się zdarzyło, że nasze dziecko zwymiotuje w czasie jazdy, to pamiętajcie, że nerwy nic tu nie pomogą, a mogą jeszcze pogorszyć sytuację. Spróbujcie być wyrozumiali. Wasze dziecko i tak jest już wystarczająco mocno przestraszone i ma olbrzymie poczucie winy, dlatego powinniście jak najszybciej pozwolić mu się umyć i przebrać. Ogarnijcie sytuację, a wasze dziecko niech sobie chwilę odpocznie i pooddycha świeżym powietrzem.

Pamiętajcie również, by dokompletować zestaw awaryjny, który, miejmy nadzieję, już się nie przyda.
Jeśli jednak, mimo wszystkich wypróbowanych sposobów, maluch ciągle źle znosi podróże, to albo należy zmienić mu środek lokomocji. Czasami podróżowanie pociągiem czy autokarem diametralnie zmienia sytuację.

A jeżeli to nie pomoże sięgnijcie po środki apteczne, które skutecznie przeciwdziałają chorobie lokomocyjnej. Te nowoczesne działają rewelacyjnie. Nie wywołują uczucia senności i nie ogłupiają dziecka. Zanim jednak zdecydujemy się na podanie takiego preparatu dziecku, warto zasięgnąć opinii lekarza, którzy dobierze odpowiedni specyfik do wieku i problemów dziecka.

A wy, jak radzicie sobie z choroba lokomocyjną waszego dziecka. Może macie jakieś sprawdzone sposoby, na podróżowanie miłe i bez problemów.

Jak tego unikną i sprawić, by zabawa malucha była bezpieczna?
Trzeba pamiętać, że organizm młodego człowieka nie jest jeszcze w pełni rozwinięty, a jego skóra jest niezwykle cienka i delikatna. Dodatkowo malec nie ma w pełni rozbudowanego systemu, który odpowiada za wydzielanie potu czy łoju, dlatego też jego skóra łatwo się przesusza. Dodatkowy problem stanowi często kontakt z otaczającymi go przedmiotami i substancjami, takimi jak niezbyt czysty piasek w piaskownicy osiedlowe, czy błoto powstałe po niedawnym deszczu. Dla malucha jest to wspaniała zabawa, jednak cierpi na tej zabawie jego skóra i układ odpornościowy. Jak ochronić malucha przed podrażnieniami i zapewnić mu komfort zabawy?
Zanim wypuścisz malucha na podwórko, posmaruj jego skórę kremem natłuszczającym, takim, który posiada faktory, chroniące skórę przed promieniowaniem słonecznym. Jeśli widzisz, że skóra malucha jest wyjątkowo sucha, wtedy używaj do jej pielęgnacji emolintów, które możesz kupić w aptece. Nie tylko odpowiednio nawilżą one skórę, ale przede wszystkim zatrzymają odpowiedni poziom nawilżenia w skórze przez cały czas zabawy. Pamiętaj, że do delikatnej skóry powinnaś używać tylko sprawdzonych kosmetyków, przeznaczonych dla danej grupy wiekowej i opatrzonej pozytywną opinią Instytutu Matki i Dziecka. Jeżeli masz swoją ulubioną markę, która maluch lubi i dobrze znosi kontakt z tym kosmetykiem, to powinnaś wybierać wszystkie inne produkty z tej linii podobnym składzie i zapachu. Wtedy maleje ryzyko podrażnień i ewentualnych uczuleń.
Kolejna zasada dotyczy kąpieli. Mimo, iż twoje dziecko wraca ze spaceru lub z zabawy na placu zabaw i jest całe ubłocone, nie powinnaś go kąpać w gorącej wodzie. Młoda skóra szybko się przesusza, a gorące kąpiele jeszcze temu sprzyjają. Wtedy zaczyna się problem z łuszcząca się skórą, dziecko skarży się na swędzenie i pieczenie, pojawiają się zaczerwienienia w przesuszonych miejscach. W takiej sytuacji powinno się skrócić kąpiel do około dziesięciu minut. Należy pamiętać, by kapać dziecko w letniej wodzie z dodatkiem środków nawilżających. Przy wyjątkowych problemach skórnych można wykorzystać emolienty. Do kąpieli nie powinno się używać mydła, ponieważ ściera ono warstwę lipidową i naskórek ulega wysuszeniu. Po kąpieli najlepiej nasmarować skórę malca delikatnym balsamem lub kremem nawilżającym, a jeżeli maluch został wykąpany w specjalnych środkach zawierających emolienty, to nie należy ich spłukiwać bieżącą wodą, gdyż po kąpieli ich działanie jest nadal aktywne.

Kiedy malec wychodzi na podwórko, ubieraj go stosownie do pogodny. Nie zakładaj na niego grubego swetra, jeśli widzisz, że jest w ciągłym biegu, a temperatura z minuty na minutę jest coraz wyższa. W takiej sytuacji ubierać maluch na cebulkę, bo dzięki temu, w każdej chwili można zdjąć jedną lub dwie warstwy, co uchroni malucha przed przegrzaniem. Zawsze należy pamiętać, aby wychodząc zabierać ze sobą rzeczy na chłodniejsza i deszczową pogodę, bo, jeśli maluch zmarznie, to przeziębieni gwarantowane. Ze względu na czynniki drażniące nie powinno się kupować dziecku ubranek zawierających domieszki włókien syntetycznych, raczej powinniśmy sprawdzać, by były one wykonane z czystej, stuprocentowej bawełny. Jest to zapewne nieco droższy zakup, ale czasami warto wydać trochę więcej pieniędzy i mieć pewność, że skóra naszego dziecka jest zdrowa i bezpieczna. Dzięki bawełnie skóra będzie lepiej oddychała i i nie podrażni naskórka.

Ostatnia rzeczą, jaka dotyczy zdrowej skóry naszego maluszka jest używanie odpowiednich środków piorących. W pierwszym etapie życia dziecka, powinno się wybierać tylko te, które są przeznaczone do prania ubranek niemowlęcych. Warto w nich prac wszystkie rzeczy, które maja bezpośredni kontakt z maluszkiem. Kiedy jednak dziecko staje się większe, można rozważyć zakup proszku, którego używać będzie cała rodzina. Trzeba jednak pamiętać, by ten proszek był odpowiedni również dla skóry maluszka. Takie pranie powinno być dwukrotnie wypłukane bez użycia zmiękczających detergentów i odwirowane. Jeżeli jest taka potrzeba dla zabicia wszelkich drobnoustrojów warto takie ubranka malucha wyprasować, zanim kolejny raz założymy je na delikatna skórę pociechy.
Jeżeli mimo wszystkich zastosowanych metod dziecko ciągle skarży się na swędzenie i pieczenie skóry, warto zasięgnąć opinii pediatry, a nawet alergologa, ponieważ mogą to być pierwsze, bardzo dokuczliwe objawy alergii. W takim wypadku należałoby rozpatrzyć bardziej specjalistyczne badania, które potwierdzą lub zaprzeczą alergii.

W jaki sposób dochodzi do powstawania ciemieniuchy? Winne są temu nie wykształcone jeszcze dokładnie gruczoły łojowe. Są one trochę nadgorliwe u małego człowieczka i pracują na pełnych obrotach, a łącząc się ze zrogowaciałym naskórkiem , tworzą najpierw łuski, a potem twardą skorupę. Zanim jednak dojdzie do powstania owej skorupy, można podjąć środki zaradcze. Po pierwsze należy pamiętać, że ciemieniucha nie boli i z zasady nie jest groźna dla zdrowia, ale na powierzchni skorupy gromadzą się bakterie, które mogą wywoływać groźna dla zdrowia choroby.

Co należy zrobić, kiedy zdiagnozuje się u malucha ciemieniuchę? Przede wszystkim nie panikować, tylko przystąpić do pracy.

Ważne jest, aby łuski dobrze natłuścić. Może się to wydawać nieco śmieszne, ponieważ problem powstał pod wpływem właśnie nadmiaru tłuszczu na skórze, ale ten tłuszcz jest zupełnie inny i powoduje, że powstałą skorupa zaczyna mięknąć. Dlatego warto na godzinę lub kilka godzin przed kąpielą natłuścić główkę specjalną oliwką. Wtedy łuski staną się miękkie. Następnie należy umyć maluszkowi główkę. Najlepiej do tego celu używać tylko delikatnych kosmetyków, przeznaczonych dla dzieci od pierwszego dnia życia. Warto te informacje sprawdzić na opakowaniu, zanim użyje się kosmetyku. Kolejnym elementem pielęgnacji jest wyczesanie włosków maluszka. Do tego celu wybieraj delikatne szczoteczki z naturalnego włosia. Grzebień na tym etapie byłby zbyt twardy i mógłby podrażnić delikatny naskórek dziecka. Należy pamiętać, że zanim wykona się ten zabieg, trzeba wykonać wszystkie poprzednie elementy, ponieważ na sucho jest to dosyć bolesne i nieprzyjemne dla dziecka. Kolejnym elementem jest odpowiednia profilaktyka. Nie należy przegrzewać główki dziecka. Warto o tym pamiętać, kiedy wchodzimy z maluchem do sklepu lub innych ogrzewanych pomieszczeń. Skóra na głowie również potrzebuje oddychać, a chowanie jej pod gruba, wełnianą czapką na pewno temu nie służy.

Czasami zdarza się, że mimo iż ty próbujesz z całych sił, to jednak zmiany nie chcą się cofnąć, wtedy należy zgłosić się do lekarza, ponieważ może się okazać, że potrzebne są bardziej radykalne środki. Pediatra zapewne poogląda dziecko, zdiagnozuje stan jego skóry i przepisze maść przeciwzapalną ze składnikami odkażającymi. Pamiętaj, że nie wolno ich stosować na własna rękę, bez kontaktu z lekarzem. Czasami takie oględziny mogą spowodować, że lekarz zdiagnozuje u dziecka początek alergii, choć oczywiście same zmiany skórne na to nie wskazują, to statystycznie więcej posiadających ciemieniuchę dzieci posiada alergie na coś. Nie należy również zdzierać samodzielnie niechcących się oderwać łusek.

Kiedy już uda ci się osiągnąć zwycięstwo nad ciemieniuchą musisz być czujna, jest to bowiem problem, który bardzo lubi się powtarzać do czasu, kiedy gruczołu łojowe nie wyregulują pracy. Wtedy zniknie problem, a wraz z nim ciemieniucha.

Kiedy zostaje podana diagnoza, czasami nie potrafimy ustać na własnych nogach, a czasami podejmujemy kolejne decyzje o podjęciu leczenia. Kolejne nieprzespane noce i nieudane próby. Leczenie nie przynosi pożądanych rezultatów i kiedy wydaje się, że nie ma już nadziei na teście ciążowym pojawiają się dwie upragnione kreseczki. Udało się w końcu spełni się marzenie o wielkim domu z ogrodem, w którym będzie się bawić umorusany czekolada kochany maluch. Pierwsze usg potwierdza, że rzeczywiście pod sercem rozwija się maleńka istotka. I kiedy zaczynasz kompletować pierwszą wyprawkę, kupujesz łóżeczko, przewijak i wanienkę, życie znowu zmienia twoje plany. Oto okazuje się bowiem, że twoja radość będzie nie podwójna, ale potrójna. Zostaniesz rodzicem trojaczków. Najpierw przychodzi moment niedowierzania, potem strach, a potem… nagle okazuje się, że trzeba wszystko kupować potrójne. Śpiochy, body, ręczniki i całe morze pieluszek …no i w końcu wózek.

Wydaje ci się niemożliwe, byś mogła zabrać na spacer całą swoją trójkę.

Niemożliwe, a jednak… okazuje się bowiem, że włoska firma Peg Perego znalazła rozwiązanie tego problemu, wprowadzając na rynek model wózka dla trojaczków Triplette Sw.

Dzięki temu modelowi kłopot z codziennymi spacerami całej rodziny został rozwiązany na zawsze. Wózek Triplette bowiem posiada taką konstrukcje, która pozwoli zabrać naraz trzy maluchy. Na jednym stelażu bowiem za pomocą specjalnego systemu montowane są trzy siedziska, które po rozłożeniu mogą służyć już najmłodszym użytkownikom. Do zewnętrznych siedzisk można powkładać miękkie gondolki i podróżować nawet z maluszkami, które nie potrafią jeszcze siedzieć. Stelaż wózka został wykonany z aluminium, gdyż sama waga wsadu jest już dosyć duża. Koła wózka wykonane zostały z pianki i wyposażone w mechanizm do skręcania. Mechanizm ten powiązany jest z prowadnicą wózka, która działa jak kierownica. Można nią dowolnie sterować wózkiem. Przednie koła są skrętne, co umożliwia lepszą manewrację, ale mają również możliwość zablokowania.

Cały wózek został wyposażony w lekką, wytrzymała i przede wszystkim doskonale wyważoną konstrukcję.

Oparcia w siedziskach spacerówki są regulowane. Regulacji w dwóch poziomach podlegają również podpórki pod nóżki. Do każdej spacerówki można zamontować dodatkowo budkę, która ochroni malucha przed promieniami słonecznymi, czy podmuchami wiatru. Przed niskimi temperaturami chronić mają również dodane do wyposażenia osłonki na nóżki. Siedziska spacerówek można dowolnie montować przodem lub tyłem do kierunku jazdy, niezależnie od miejsca położenia siedziska. Dla bezpieczeństwa spacerówki zostały wyposażone w odpinane pałąki chroniące dziecko przed wypadnięciem oraz pięciopunktowe pasy bezpieczeństwa. Pod wózkiem znajduje się niezwykle wygodny i obszerny kosz na zakupy. Wózek ma możliwość zamontowania siedzisk tyłem lub przodem do kierunku jazdy, co umożliwia rodzicom kontrolę maluchów, a im samym swobodną obserwację otaczającego świata.

Do stelaża wózka można zamontować specjalne foteliki samochodowe Primo Viaggio TRI-FIX. Do każdego siedziska można dopasować specjalne miękkie gondole przeznaczone do przewożenia noworodków. W zestawie znajdują się trzy gondole z usztywnianym dnem. Gondole montuje się na spacerówce poprzez rozłożenie oparcia i podniesienie podnóżka do pozycji poziomej. Do tak przygotowanego stelaża spacerówki wkłada się miękką gondolkę. I w taki sposób można przewozić noworodki. Gondolki maja usztywniane dno, przez co plecy maluszka są odpowiednio zabezpieczone. Gondolki występują w kilku wersjach kolorystycznych: aqua, black, green, red, mokka. Kolor gondolki można wybrać samodzielnie i każdemu dziecku dopasować inny odcień.

Biorąc pod uwagę przeznaczenie wózka, nie posiada on zbyt wielkich gabarytów. Długość całego wózka, a przede wszystkich szyny, na której montuje się wózek wynosi prawie 167 centymetrów, wysokość wózka, to około 110 centymetrów, a szerokość równa jest standardowej szerokości wózka pojedynczego, bo mierzy około 60 centymetrów. Samo siedzisko ma wymiary 35 na 23 centymetry, a wymiary powierzchni leżącej mają 87 centymetrów. Koła piankowe posiadają średnicę 30 centymetrów. Po złożeniu wymiary wózka przedstawiają się w następujący sposób: szerokość jest stałą i wynosi 60 centymetrów, długość 144 centymetry i wysokość 44 centymetry. Niestety wózek jest dosyć ciężki, bo jego waga osiąga 25 kilogramów. No ale niestety potrójne szczęście musi swoje ważyć.

W swojej ofercie posiada wózki, które zadowolą najwybredniejsze gusta. Firma dba, by co roku, chociaż w minimalnym stopniu wzbogacać swoją ofertę i odświeżać jego wizerunek. Wypuszcza co roku na rynek kilka modeli wózków.

Są to wózki dla tych, którzy cenią sobie spokojny miejski styl i wygodę. Odpowiedzią bowiem na potrzeby „mieszczuchów” mogą być modele XQ i jego trójkołowy odpowiednik XV. Są to wózki, które posiadają swój oryginalny styl. Zostały stworzone z myślą, by dziecko o najmłodszych lat miało do czynienia z awansowaną myślą technologiczną i najwyższymi trendami europejskimi. Wózki idealnie sprawdzają się w czasie wypraw do sklepu, czy na wąskich chodnikach. Dzięki swoim niewielkim gabarytom oraz niezwykle prostemu systemowi składania pozwolą szybko przemieszczać się w autobusach, czy pociągach. Posiadają skrętne przednie koła i nieco większe (12 calowe) tylne. Dzięki temu wózek jest niezwykle zwrotny, ale również stabilny. Posiada niewielki, ale dobrze wyprofilowany kosz na zakupy, który może pomieścić najpotrzebniejsze rzeczy w czasie wyprawy do sklepu.

Kolejna grupa wózków dostosowana jest do średnio aktywnych użytkowników. W tej kategorii znalazły się wózki XA, XT i limuzyna w swojej klasie X3. Wózki charakteryzują się wyjątkowymi rozwiązaniami konstrukcyjnymi połączonymi z zadziwiającą użytkowością. Można się nimi poruszać zarówno po nierównych nawierzchniach, jakimi są zazwyczaj miejskie chodniki, ale równie dobrze sprawdzą się poza miastem, a nawet w lesie. Nie straszne są im kałuże i błoto. Wózki posiadają wahacze, dzięki którym, dziecko nie odczuje nawet jazdy po wybojach. Wózki są bardzo przyjemne w codziennym użytkowaniu. Posiadają wygodne siedzisko, które umożliwia dziecku komfort jazdy nawet na długich trasach, pięciopunktowe pasy bezpieczeństwa wykończone miękkimi nakładkami, które sprawiają, że dziecko nie wypadnie z wózka, ani też nie krępują ruchów małego podróżnika. Dodatkową ochronę zapewni barierka, którą można w prosty sposób zdemontować, co pozwala na łatwe wyciągnięcie dziecka w trakcie snu. Dodatkowy komfort jazdy zapewnia również bawełniana wyściółka, a w przypadku gondolki, miękki materac, który dodatkowo amortyzuje wstrząsy. Wózki wykonane są z lekkiego stopu aluminium, zatem nie są zbyt ciężkie – bez kół około 9,5 kilograma, z kołami – wersja czterokołowa 12,5, trójkołowa – 11,5. Kółka szybko się demontują, co ułatwia złożenie wózka i umieszczenie go w niewielkim bagażniku – mieści się nawet w cinquecento. Kolejną zaletą jest tapicerka, pokryta wodoodporną i nieblaknącą na słońcu tkaniną. Można ją bez żadnego problemu zdjąć i w razie potrzeby wyprać. Hamulec na tylną oś zapewnia bezpieczeństwo w czasie postoju. Wózek posiada również płynnie regulowane oparcie, które umożliwia zmianę pozycji maluszka w czasie snu.

W następnej grupie znajduje się wózek oznaczony skrótem XRun. Przeznaczony jest dla najbardziej aktywnych rodziców, którzy korzystają z wypoczynku na świeżym powietrzu. Wózek posiada tylne szesnastocalowe koła mocowane pod kątem, by zapewnić mu lepszą stabilność w czasie jazdy. Lekka, aluminiowa konstrukcja pozwala na szybkie przemieszczanie się. Wózek należy do kategorii jogger, czyli najbardziej dynamicznego wózka, jaki stworzyła firma x-lander. Dodatkowym usprawnieniem jest również montaż hamulca ręcznego oraz dzwonka.

Oczywiście firma nie zapomniała również o potrzebach, tych rodziców, których los obdarzył podwójnym szczęściem. Do ich dyspozycji jest XTwin. Łączy w sobie wszystkie elementy wózków XA i XT i zapewnia swoim użytkownikom komfort jazdy.

Wózek posiada również szereg dodatków, takich, jak:

• osłonka na nóżki,
• moskitiera i
• folia przeciwdeszczowa do gondolki.

Dokupić można:

• folię przeciwdeszczową na spacerówkę,
• torbę na akcesoria niemowlaka oraz
• parasolkę przeciwsłoneczną.

Wózek jest rewelacyjny, świetni się prowadzi i jest godny polecenia. O tym jakie nowości wprowadziła firma x-lander w swojej ofercie na 2010 rok- następnym razem.

Musi być zatem wygodny, a zarazem bezpieczny, musi się dawać świetnie prowadzić i być stabilny na nierównych polskich drogach. Ten idealny wózek powinien być dopasowany do wieku i potrzeb maluszka.

Wózek głęboki jest najlepszy dla niemowlaka, który nie skończył jeszcze pół roczku. Smyk leży w gondoli na płaskiej powierzchni, a to jest na tym etapie najzdrowsze dla jego kręgosłupa. Gondola również doskonale chroni maluszka od hałasu, chłodu i wiatru. Niestety gondolki mają również swoje minusy, gdyż niemowlęta szybko rosną i trzeba przesiąść się do spacerówki.

Idealna spacerówka jest stworzona z myślą o małych spacerowiczach. Potrafią już samodzielnie siedzieć i nie sposób położyć ich już choćby na moment. Dzięki temu malec może swobodnie przyglądać się otaczającemu go światu. Taki spacer, to dla malucha nie lada gratka. Dobry wózek spacerowy posiada regulowane oparcie, które w razie potrzeby można rozłożyć do pozycji leżącej. Taka spacerówka ma również oparcie, które jest dobrze usztywnione. Dzięki temu plecy malucha są dobrze zabezpieczone, a jemu samemu jest wygodnie nawet podczas długich spacerów. Niestety, taka spacerówka zajmuje dużo miejsca i jest stosunkowo ciężka. Trudno z nią szybko wsiąść chociażby do autobusu, czy nawet wjechać do sklepu.

Alternatywą dla typowej spacerówki może zatem stać się parasolka – idealne rozwiązanie dla smyka, który woli już raczej chodzić, niż się wozić. Można ją łatwo przewozić, szybko się składa i zajmuje stosunkowo niewiele miejsca. Niestety nie nadaje się na długie eskapady, bo nieusztywnione plecy, nie gwarantują bezpieczeństwa i zdrowego rozwoju malucha. Kolejnym rozwiązaniem dla rodzica jest również system kompaktowy, czyli tak zwane trzy w jednym. Oznacza to, że na jednym stelażu montuje się najpierw gondolkę, a później wózek spacerowy. Można również za pomocą specjalnych adapterów zamontować fotelik samochodowy. Jest to jednak dosyć kosztowne rozwiązanie, no i trzeba mieć trochę miejsca i na gondolkę i na część spacerową. Jest zatem w czym wybierać.

Firma Inglesina – producent wózków dla dzieci, choć jest firmą włoską, jest też firmą znaną i cenioną na polskim rynku. Jej produkty odznaczają się dobrym smakiem i niesamowitą elegancją. Trafia w gusta najbardziej wybrednych konsumentów. Oferuje również foteliki samochodowe, oraz krzesełka do karmienia dla dzieci i leżaczki dla najmłodszych.

Jeżeli chodzi o wózki to ma w swojej ofercie zarówno wózki głębokie, jak i kompaktowe, czyli głęboko spacerowe.
Na wyposażeniu posiada chromowane podwozie osadzone na dużych cienkich kołach, szerokie siedzisko spacerowe z osłonką na nóżki oraz osłonkę chroniącą przed wiatrem. Zestaw składa się również z obszernej gondoli i eleganckiej torby na zakupy w kolorze tapicerki. Dół gondolki wykonany jest z masy plastycznej odpornej na uszkodzenia oraz pozwalającej utrzymać wózek w czystości. Do budki w dodatkowym wyposażeniu dołączone są koronkowe zasłonki, które mogą służyć jako moskitiera. Wnętrze jest zdejmowane i można je bezpiecznie wyprać. Wózek posiada również obszerny kosz na zakupy. Do wózka dokupić można również fotelik samochodowy montowany na bazie.

Oczywiście słuchają też programów edukacyjnych dla rodziców, w których specjaliści radzą, co powinno się mieć, a co jest zupełnie zbyteczne dla najmniejszego użytkownika chodników.

Trzeba wziąć pod uwagę wygodę i bezpieczeństwo malucha. Ważne są też gabaryty wózka i jego ciężar. Istotne jest też jego przeznaczenie. Inne oczekiwania mają dynamiczni rodzice, którzy ciągle są w biegu i potrzebują wózka, który będzie się szybko składał i zajmował mało miejsca, inny wózek będzie potrzebny parze, które stawia przede wszystkim na komfort i wygodę dziecka, wychodzi z nim tylko na spacery i ma przestronne mieszkanie.

Lekki wózek wybiorą ci, którzy mieszkają na piętrze wysokiego budynku, nie posiadają windy lub ta, która jest ciągle się psuje. O tak rodzice, którzy chcą kupić odpowiedni wózek muszą się sporo natrudzić. Wózki dziecinne są tak różnorodne i takie pomysłowe jak nasi milusińscy.

Firma Mikado, która jest producentem wózków dla najmłodszych wzięła sobie do serca potrzeby wszystkich użytkowników. Tworzy wózki, które są za razem połączeniem dobrego smaku i prostej elegancji. Świetnie się sprawdza na polskich drogach i spodobają się zapewne filigranowej mamie, jak i gabarytowo większemu tacie. Mają regulowaną rączkę, wiele kolorów do wyboru.

Są wygodne i bardzo lubiane przez najmłodszych.

Firma zapewnia użytkownikom swoich wózków nie tylko wygodę, ale również bezpieczeństwo w czasie użytkowania. Wózek po złożeniu jest niewielkich rozmiarów, co ucieszy tych rodziców, których samochody mają niewielki bagażnik.

Wózek, dzięki skrętnym kołom jest niezwykle zwrotny, a przy tym niezwykle stabilny. Jest również niezwykle lekki, dzięki wykorzystaniu ramy ze stopu aluminium.

Niemowlęta mogą podróżować w wygodnej i bezpiecznej gondoli z regulowanym, sztywnym dnem. Do kompletu dodawany jest fotelik samochodowy dla dziecka o wadze do 11 kilogramów, który jest mocowany do stelaża wózka za pomocą specjalnych adapterów.

Większe dziecko może podróżować w wózku głęboko – spacerowym, która można w łatwy sposób zamontować przodem lub tyłem do kierunku jazdy.

Wózki Mikado posiadają dodatkowe wyposażenie, takie jak tackę z uchwytem na butelkę, czy smoczek, moskitierę i pokrowiec chroniący dziecko w razie deszczu oraz dodatkowy pokrowiec na spacerówkę, który chroni dziecko od zimna i wiatru.

Wózek Mikado jest polecany zarówno tym, którzy cenią sobie szybkość i wygodę, jak i tym, którzy cenią klasyczna elegancję.